Vilnius – 1

(Prag’tan çok bahsettim. Belki ileriki yazılarımda geri dönerim.)

Sıra geldi Vilnius’a. Vilnius neresi yahu mu dediniz. Telepatik güçlerim vardır. Siz okurken, ben duyarım. Vilnius, Litvanya’nın başkenti. Güzeldir. Kışları soğuktur. Yazları, Türkiye’nin ilk bahar havasını tadarsınız. Doğu Karadeniz’in tüm yeşil tonlarına burada rastlamak mümkün. 

Benim Vilnius’ta bulunduğun günlerde Vilnius, tarihinin en soğuk kışını yaşamaktaydı. Şubat-2006. -30′u gördüm. Dondum dondum dirildim. O şekil yani.

Uçaktan indim. Her yer bembeyaz. O kadar beyaz ki hava alanından çıkışı bulana kadar canım çıktı. Kapısız bembeyaz bir odanın içine hapsedilmiş gibi hissettim kendimi. İlk gün arkadaşımın evinde kaldım. Çünkü gecenin bir yarısı, Avrupa’nın birçok şehrinde olduğu gibi burada da açık bir yerler bulabilmek çok zordur. 

Sabah ilk iş kalacak bir yer buldum. Old town diye tabir ettikleri eski kentte ufak, şirin bi hostel buldum. Her şeyiyle diğer hostellerle aynı standartları barındırıyordu; ancak tek fark ısıtıcılarının hayvan gibi çalışmasıydı:) Dışarıya çıkarken kat kat giyiniyordum, içeride şortla geziniyordum. Bu, o soğuk havada süper bi şi. Hostelin adı Vilnius Backpackers. Vilnius’un mimi olan katedrale çok yakın. (Alttaki fotoya bakın.)

Hatta daha sonra bahsedeceğim Uzupis’e de çok yakın.Adres bu: Sv. Mikalojaus 3/1, haritadaki yeri de şu. Kalacak yer bulmak için çok da çabalamayın, hepsi aynı. Arkadaşımın tavsiye ettiği ilk yer de burası. Burası da eski kente çok yakın.Gecelik 10-13 euro arasında değişiyor fiyatlar. 

Yemek yemek bazen çok işkenceli bir hale bürünebiliyor. Çünkü hava soğuk ve insanlar soğukta yağlı yiyecek olduğu için domuz mamüllerini tüketiyorlar. Hatta, bir keresinde hiç bilmeden, kandırılarak, domuz bağırsağına sarılmış patates yedim. Sonra da “Sen de biz ekokoreç yedirmiştiiiiin” gibi haklı bir intikam cümlesi ile karşılaşmıştım. Alma ecnebinin ahını çıkar böğüre, böğüre, çok afedersiniz. Ama şu aşağıdaki fotoda gördüğünüz Pilies Gatve’de her türlü yemeği bulabilirsiniz. Kebap bile. Katedralin hemen arkasında kalıyor.

Caddelerine gezerken orta çağ Avrupa’sına yolculuk ediyor insan. Rus zülmünden başka bir hasar görmemiş. Adolf amca pek uğramamış. Dolayısıyla yapı kültürü bozulmamış. Gençleri sıcak, cana yakın; yaşlılara pek bulaşmayın:)

Siz bir yer bulun şu cadde de kendinize, yemek yiyin. Sonra ben size gezilecek birkaç yer göstereceğim, sonra hooop alemlere.

Prag – 2

Aç bıraktım sizi, pardon:)

İndiniz, otelinize yerleştiniz. Şimdi karnımızı doyurma vakti. Herhangi bir yerde yemek yiyebilirsiniz. McDonald’s var, KFC var. İtalyan restaurantı var, Yunanı var. Yerel bi’ şeyler bulmak zor, bunun için biraz şehrin dışına çıkmanız gerekiyor.

Ama ben size tek bir yer tavsiye edeceğim. Ve oraya mutlaka gidin. Lütfen gidin. Hayır, tabii ki komisyon almıyorum adamlardan. Ama ben her Prag’a gidişimde buraya uğramadan geri dönmem.

Restaurantın adı CANTINA, adresi MALA STRANA, UJEZD 38. Çok güzel bir meksika mutfağı. Ve ucuz. Hatta, yemekten sonra biraz muhabbet edip tekilalarınızı yuvarlayabilirsiniz:)
>>> www.restauracecantina.cz/

Karnımız doyduysa şimdi eritme vakti. Prag Kalesi’ne çıkmadan önce yolunuzun üzerindeki National Museum’a uğrayın. Giriş ucuz. Kırmızı bir halı karşılayacak sizi. İçerde çeşit çeşit hayvan fosilleri, değerli taşlar vs. göreceksiniz.

Burada fazla oyalanmadan kalenin yolunu tutun, zira erken kapanıyor. Eli boş geri dönmek insanın içine oturuyor. 9. yüzyıldan kalma bu kale, dünyanın en büyük kalelerinden biri. 570m yükseklik, 130m genişlik. Çek Cumhuriyeti, Çekoslavakya’nın imparatorları ve kralları burada yaşamışlar. 1918 yılından bu yana devlet başkanı oturmakta.

Yoruldunuz değil mi? Ayaklarınıza kara sular indi. Yarın, bi’ yandan dinlenebileceğiniz, bi’ yandan da çok güzel jazz dinleyebileceğiniz bi’ kulüpten bahsedeceğim. İpucu… Adı: Ungelt.